About Contact
०३ जेठ २०७९, मंगलबार
Close
बिज्ञापन
प्रदेश २: म डर बोकेर आइसोलेसनबाट फर्किएको छु – राकेश शाह

खोज केन्द्र शुक्रबार, भाद्र १२, २०७७ मा प्रकाशित

featured photo: खोज केन्द्र

म धनुषाका स्थानीय मिडियामा सञ्चारकर्मीको रूपमा कार्यरत छु । पहिलोपटक लकडाउन भएदेखि नै समाचार संकलनका लागि निरन्तर फिल्डमा खटिइरहेको थिएँ ।

फिल्डमा खटिँदा पर्याप्त सुरक्षा सावधानी पनि अपनाएकै हो । हामीमध्येका केही साथीलाई साउनको अन्तिम सातातिर ज्वरो देखियो । मलाई ज्वरो त देखिएको थिएन, तर टाउको दुख्ने, घाँटी खसखस हुने र खोकी लाग्ने हुन थालेको थियो ।

यसरी कोरोनासँग मिल्दोजुल्दो लक्षण देखिएपछि हामीले २९ साउनमा परीक्षणका लागि स्वाब दियौँ । रिपोर्टअनुसार मलाई संक्रमण देखिएको पुष्टि भयो । संक्रमण देखिएपछि मलाई धनुषाको गंगुलीमा रहेको आइसोलेसनमा लगियो । यहाँ पहिले क्वारेन्टाइनका रूपमा प्रयोग गरिएको भवनलाई नै अहिले आइसोलेसनमा रूपान्तरण गरिएको छ । 

संक्रमण देखिएसँगै मैले आफू संक्रमित भएको कुरा सामाजिक सञ्जालमा लेखेँ । मेरो सम्पर्कमा आएका व्यक्तिलाई सहज होस्, कन्ट्याक्ट टे«सिङमा सहज होस् भनेर सचेतताका साथ नै मैले सोसल मिडियामा आफू संक्रमित भएको कुरा लेखेको थिएँ । तर, त्यही कारण म र मेरो परिवार सामाजिक प्रताडनाको सिकार हुन पुग्यौँ । 

स्विपरलाई तापक्रम जाँच गर्न लगाएर हाम्रो स्वास्थ्यलाई मूल्यहीन मजाक बनाइयो । महामारीको संक्रमण भएका मानिसको स्वास्थ्यमाथि यति हदसम्मको लापरवाही हुन्छ भन्ने कल्पनातीत थियो । तर, म आफैँ त्यो भोगेर फर्किएको छु । 

अरू ठाउँमा जस्तै यहाँ पनि आइसोलेसनको अवस्था नाजुक छ । संक्रमित व्यक्तिले पौष्टिक खाना खानुपर्छ भनिन्छ, तर हामीलाई राखिएको आइसोलेसनको खाना कुनै दृष्टिले पनि गुणस्तरयुक्त थिएन । बाहिरबाट मगाएर खान खोज्दा पनि दिइएन । हामीसँगै ७०-७५ वर्षका वृद्ध मधुमेहका रोगी पनि संक्रमित थिए । उहाँहरूलाई आलु र भात खान नहुने । आइसोलेसनमा सधैँ आलु र भात खानुपरेपछि उहाँको स्वास्थ्य झन् बिग्रियो ।

सुगर लेभल बढ्दा ती वृद्धले दुई दिन त खाना नै खानुभएन । उहाँको स्वास्थ्य अवस्थाको बारेमा जानकारी गराउँदा पनि कसैले कुनै चासो देखाएनन् । दारुण अवस्थाका आइसोलेसनहरूमा संक्रमित व्यवस्थापन निकै कर्मकाण्डी र अमानवीय छ । त्यसमा सुधार गर्न नसकिए ती मानव वधशाला बन्न बेर छैन । 

जताततै फोहोर भरिएको आइसोलेसन सुंगुरको खोरजस्तो थियो । पर्याप्त खानेपानीको व्यवस्था थिएन । सरसफाइका लागि साबुनसमेत थिएन । हाम्रो स्वास्थ्य अवस्थाबारे बुझ्न कोही आउँदैनथे । एक दिन आएका चिकित्सक पनि ब्याट्री नभएको थर्मल गन लिएर आएका थिए । त्यसपछि चिकित्सक कहिल्यै देखिएनन् । संक्रमितलाई आश्वस्त पार्न पनि दिनमा कम्तीमा एकपटक चिकित्सक आइदिए भयभीत संक्रमितहरूले निकै सन्तोष पाउँथे होला । 

स्वास्थ्य अवस्था नियमित जाँच गर्नुपर्छ भनेर हामीले माग गरेपछि सरसफाइकर्मी (स्विपर)को हातमा थर्मल गन थमाएर पठाइयो । पिपिई लगाएका व्यक्तिले मेरो तापक्रम जाँच गरेपछि मैले तापक्रम कति छ भनेर सोधेँ । जवाफमा ती व्यक्तिले भने, ‘मलाई के थाहा, म त सरसफाइ गर्ने मान्छे हुँ ।’ हाम्रो स्वास्थ्यमाथि यतिसम्मको चरम लापरवाही किन सरकार ? स्विपरलाई तापक्रम जाँच गर्न लगाएर हाम्रो स्वास्थ्यलाई मूल्यहीन मजाक बनाइयो । महामारीको संक्रमण भएका मानिसको स्वास्थ्यमाथि यति हदसम्मको लापरवाही हुन्छ भन्ने कल्पनातीत थियो । तर, म आफैँ त्यो भोगेर फर्किएको छु । 

सञ्चारकर्मी भएको नाताले मैले त्यहाँभित्र भएको अव्यवस्था र संक्रमितको उपचारमा भइरहेको लापरवाहीका बारेमा समाचार लेखेपछि उल्टै मलाई कुट्ने, पिट्ने धम्की दिइयो । घाँटी दुखेको, टाउको दुखेर बोल्न नसक्ने अवस्था हुँदा पनि मलाई सिटामोलसमेत दिइएन । संक्रमित मान्छे ल्याएर थन्क्याउने ठाउँमा रूपान्तरण भएका छन्, आइसोलेसनहरू ।

एकातिर मरिन्छ कि भन्ने भय, अर्कोतिर आफू संक्रमित भएपछि परिवारले भोग्नुपरेको विभेद, त्यसमाथि आइसोलेसनको अव्यवस्था र चरम लापरवाहीले थप तनाव दियो । संक्रमण भएको थाहा पाउँदा जति डर मानेको थिएँ, त्योभन्दा कैयौँ गुणा बढी आइसोलेसनको दुरवस्थाले अत्याइदियो । ११ भदौमा मलाई आइसोलेसनबाट संक्रमणमुक्त भएको भनेर डिस्चार्ज गरिदिए । सुरुवातमा देखिएका लक्षण अहिले देखिएका छैनन् । तर, परीक्षण नै नगरी हामीलाई आइसोलेसनबाट डिस्चार्ज गरिएको छ ।

मैले स्वाब परीक्षण गरेर नेगेटिभ आएपछि मात्र डिस्चार्ज हुन्छु भन्दा पनि आइसोलेसन व्यवस्थापनले स्वाब संकलन गरेर पनि पिसिआर परीक्षण गर्न मानेन । मन्त्रालयले नै आइसोलेसनमा बसेका मान्छेको पिसिआर नगर्नु भनेको भन्दै मेरो जाँच गरिदिएनन् । म पिसिआर नै नगरी घर आएको छु । परीक्षण नै नगरेको हुँदा अहिले पनि म संक्रमणमुक्त भइसकेँ भनेर शतप्रतिशत विश्वास लागेको छैन । त्यसैले अब व्यक्तिगत प्रयासमा भए पनि पिसिआर जाँच गराउने सोचमा पुगेको छु ।

तराईका अधिकांश जिल्लामा आइसोलेसनको अवस्था नाजुक छ ।

नाजुक आइसोलेसनकै कारण तराईमा मानिसको मृत्यु भइरहेको हुन सक्छ । म डर बोकेर आइसोलेसनबाट फर्किएको छु । यहाँका आइसोलेसन सजाय भुक्तान गर्ने ठाउँजस्ता भएका छन् । 

(शाह संक्रमण निको भएका जनकपुरका सञ्चारकर्मी हुन्)

-नयाँ पत्रीका

सम्बन्धित

ताजा अपडेट
धनुषाको धनौजी र नगराइनमा मतगणना स्थगित, धनौजी तनावग्रस्त, सेना परिचालन
क्षिरेश्वरनाथमा एमालेका उम्मेदबार सुखदेवको अग्रता
मुस्लिम आयोगका अध्यक्ष समिमको भूमिका शंकास्पद, तत्काल कारवाही गरः एमाले सचिव महासेठ

लोकप्रिय

Click Here

हाम्रो बारेमा

khojkendra.com अनलाईन पत्रिकाले नेपालीको साझा आवाजको रुपमा आफ्नो सामाचार सम्प्रेषण गर्ने छ ।

Social Media

टिमहरु

सम्पादक:राजकमल सिंह
सह-सम्पादक:शिबेन्द्र यादव
सल्लाहकार:ईश्वर चन्द्र झा
IT:सुरेन्द्र सिंह (कुशवाहा)

Contact

OBT Media Pvt.Ltd
Bhanu Chauk, Janakpur
Mobile:9801206555
Email:[email protected]